وارِش؛ یعنی بارونِ نم‌نم، برای وقتیه که آسمون، دلش گرفته. پس زمین و صدا میزنه و بعد خیلی آروم و بی‌صدا شروع به باریدن میکنه:) وقتی دنیای بیرون زیادی تاریک میشه، اینجا جاییه که شاید بشه یه‌ کور سوی امیدی پیدا کرد:)

https://s3.us-east-2.amazonaws.com/pod-public-media-files/2026/6/27/19/55742b0f-c284-43b2-bca8-9a1d05136aa4___________________________.mp3

آنجا یک قهوه خانه بود، اما ننشستیم به نوشیدن دوتا استکان چای.چرا؟دنیا خراب میشد اگر دقایقی آنجا می‌نشستیم و نفری یک استکان چای میخوردیم.عجله، همیشه عجله..کدام گوری میخواستم بروم؟«من به بهانه‌ی رسیدن به زندگی، همیشه زندگی را کشته‌ام.» محمود دولت آبادیPodcaster: مـانــدگارPodcast&#39;s Text: <a href="https://t.me/mad_arttt/201" rel="nofollow">سارا</a>Social media: <a href="https://t.me/Mylorien" rel="nofollow">Telegram</a> | <a href="https://www.instagram.com/manicast.ir?igsh=aXc4bzAxczIyZGc2" rel="nofollow">Instagram</a>

روزها طولانی‌اند ولی سال‌ها نه!

وارِش؛ یعنی بارونِ نم‌نم، برای وقتیه که آسمون، دلش گرفته. پس زمین و صدا میزنه و بعد خیلی آروم و بی‌صدا شروع به باریدن میکنه:) وقتی دنیای بیرون زیادی تاریک میشه، اینجا جاییه که شاید بشه یه‌ کور سوی امیدی پیدا کرد:)